,,..Pytasz,dlaczego człowiek idzie do czarownika lub naturalnego uzdrowiciela?
Popatrz na nich.Ci ludzie nie mają niczego i są w stanie uwierzyć we wszystko."
A co z czarownikami?
,,...Oni sami przecież nierzadko żyją w skrajnej biedzie i są gotowi zrobić wiele,by odmienić swój los."
*******************************************
Gotowi,aby zlecić zabójstwo lub okaleczenie maleńkiego dziecka,dorosłego..to nie jest ważne.
Ważne,aby był albinosem,by potem móc zmielić jego kości na miksturę lub amulet,który ma według wierzeń zapewnić bogactwo.
*******************************************
Autor,Filip Skrońc,przez wiele lat dokumentował kolejne przypadki ataków na albinosów i próbował dociec przyczyn takiego zachowania zarówno w historii jak i ludzkich głowach.
Ta książka jest świadectwem łamania praw człowieka w Tanzani i innych krajach afrykańskich,gdzie nierzadko już malutkie dzieci zabierane są od swoich matek i umieszczane w zamkniętych ośrodkach,aby nie stała im się krzywda i mogły żyć.Ale co to za dorastanie w oderwaniu od rodziny,w ciągłym odizolowaniu?
Nie potrafię i nie chcę zrozumieć jak ludzie w sumie inteligentni,będący u szczytu władzy potrafią głośno głosić sprzeciw,a po cichu biegną do szamana po amulet z ludzkimi szczątkami tylko po to,aby wygrać wybory.
Ta książka jest szczera aż do bólu,a historie w niej opisane-straszne,ale trzeba ją przeczytać.
Trzeba głośno mówić o tym bestialstwie.
Trzeba być świadomym jak bardzo zabobony potrafią zaślepić racjonalne myślenie.
W Tanzani odmienność jest karą.
Tylko nie wiadomo za co?
Bardzo ta książka mną wstrząsnęła i bardzo ją Wam polecam.
Jedyne do czego mogę się przyczepić,to wolałabym,aby autor najpierw na wstępie zrobił rys historyczny,abyśmy już potem mogli skupić się na opisanych przypadkach okaleczeń.
Wplatając to wszystko w tekst,moim zdaniem,niepotrzebnie się dekoncentrujemy.Asia_bookasia 2020-03-10 07:57:05

„Albinosi to duchy, potrafią przenikać ściany i znikać na zawołanie.
W ciemnościach widzą jak za dnia.
Nie czują strachu i bólu.
Mają mniejsze mózgi. Są ograniczeni umysłowo.”
To tylko nieliczne z przekonań jakie nadal krążą na temat albinosów, czyli osób u występuje brak pigmentu, przez co skóra jest blado biała lub lekko różowa. Takie osoby urodzone w Afryce nie mają łatwego życia. Składa się na to wysokie ryzyko poparzeń skóry, co bardzo często prowadzi do nowotworów. Niska świadomość zagrożenia z powodu braku odpowiedniej edukacji oraz wszechobecna bieda mieszkańców, która nie pozwala na zakup odpowiednich kremów z filtrem, ma w tym procesie znaczący udział.
Ale chyba największe niebezpieczeństwo na jakie narażeni są albinosi, pochodzi ze strony innych ludzi. Od najmłodszych lat czują się inni i na każdym kroku są wytykani palcami. Dzieci nie chcą się z nimi bawić, ludzie boją się ich dotknąć. Budzą ogromną ciekawość, ale i strach w mieszkańcach wiosek, w których się urodzili. Powszechne jest bowiem przekonanie, że są duchami, diabłami, że ich sproszkowane kości przynoszą bogactwo i dobrobyt. Czyli coś, co w biednych rejonach Tanzanii jest rzeczą najcenniejszą.
Filip Skrońc w swoim reportażu przybliża nam historię Tanzanii, która pozwala nam spojrzeć na rozwój tego państwa i zrozumieć wiele aspektów związanych z codziennością żyjących tam ludzi. Autor próbuje również ustalić skąd wzięły się poglądy, które sprawiają, że ludzie dotknięci albinizmem boją się o swoje życie oraz co w tej sprawie robią władze Tanzanii.
Muszę powiedzieć, że jest to mocny reportaż. Dla mnie jest niepojęte, że oprawcami często są członkowie rodziny. I że ataki na ludzi o białej skórze nadal są dokonywane, nawet dzisiaj w dobie dostępu do informacji. Przeraża mnie, że życie ludzkie dla niektórych nie ma żadnej wartości. Przytoczone tutaj rozmowy, świadectwa i statystyki działają na wyobraźnię i pozwalają poczuć strach, z jakim zmagają się albinosi i ich rodziny. Zdecydowanie na długo zapada w pamięci.
CherryLadyReads 2020-04-03 15:46:15